به همين خوشمزگى!

خيلى دوست دارم با عينک تكاملى به دنيا نگاه كنم، آدم رو به ميليونها سال جنگ با طبیعت بسط بدم و در یک «آخ» کوچولو هنگام سکس خلاصه کنم. تفکر در مورد تکامل و مباحث پیرامونش برای من لذتبخشه، لذت مبهم و لزجی که از ماهیت غریزی خود تکامل بیرون میپاشه. تو این دو سال گذشته و با ورود به دههی سوم زندگیم خیلی وقتها شده که به هزار نسل قبل از خودم و هزار بار جهش لذتبخش و عبور از آن دالان تاریک که به یک آخ کشیده ختم میشه فکر کردم و هر بار خودم رو حاصل لذتها و خشمهای اجدادم دیدم. من الان زنده نبودم، اگر طعم سکس برای حتی یک نفر از آن خفتگان ابدى شيرين نبود.