به مسأله‌ای فکر می‌کردم که شاید خیلی بدیهی باشد، اما در هر حال به نظر من کاربرهای شبکه‌های اجتماعی یک ارتباط دوسویه با این فضا دارند که به طور خاص این ارتباط تأثیر زیادی بر ادراک فرد از خودش می‌گذارد. همه‌ می‌دانیم که بسیاری از افراد در جستجوی توجه و تأیید مثبت اطرافیان خودشان هستند و شبکه‌های اجتما...

دو هفته پیش اتوبوس دانشجوهای علوم تحقیقات تصادف کرد؛ چند دانشجو مردند، همه ناراحت شدند و اعتراض کردند. هفته بعدش فیلم جکی‌چان در شبکه کیش پخش شد؛ مدیرکل سیمای کیش برکنار شد؛ همه خندیدند و همه چیز را فراموش کردند. آدمی‌زاد خیلی زودتر از آن چیزی که تصور می‌کنیم عادت می‌کند و شکل می‌گیرد. ما فقط اندکی ...

به مسأله‌ای فکر می‌کردم که شاید خیلی بدیهی باشد، اما در هر حال به نظر من کاربرهای شبکه‌های اجتماعی یک ارتباط دوسویه با این فضا دارند که به طور خاص این ارتباط تأثیر زیادی بر ادراک فرد از خودش می‌گذارد. همه‌ می‌دانیم که بسیاری از افراد در جستجوی توجه و تأیید مثبت اطرافیان خودشان هستند و شبکه‌های اجتما...

دو هفته پیش اتوبوس دانشجوهای علوم تحقیقات تصادف کرد؛ چند دانشجو مردند، همه ناراحت شدند و اعتراض کردند. هفته بعدش فیلم جکی‌چان در شبکه کیش پخش شد؛ مدیرکل سیمای کیش برکنار شد؛ همه خندیدند و همه چیز را فراموش کردند. آدمی‌زاد خیلی زودتر از آن چیزی که تصور می‌کنیم عادت می‌کند و شکل می‌گیرد. ما فقط اندکی ...

فرزند عزیزمبرای شنیدن یک اعتراف آمادهای؟ در تلاش برای فهم دیگران، اعتراف به «من نمیدانم» بسیار دشوارتر از پُر کردن این جاهای خالی ذهنم با تخیلاتم است؛ و از آنجا که این باورهای دروغین به نظر واقعیت م

فرزند عزیزمحقیقتاً عشق تجربهای بیهمتاست؛ همانند رودی آرام که هر لحظه در حــال «شُــدن» اســت و ساکــن نمیماند. عشق تجربهی زیستن در اینجا و اکنون است. عشق از تو یک دیگری میسازد؛ همچون مِی که آنچ

ریرای عزیزمسالها پیش به معلّم ریاضی گلایه کردیم که چرا لگاریتم را نمیفهمیم؟ در جواب گفت: «عجیب نیست، چون خودم هم آن را نفهمیدهام!»تصدقت گردم، به واقع من هیچ از زن بودن نمیدانم. زنها در زمانهی

فرزند عزیزمای کاش «آگاهی» را از ما میگرفتند. آگاهی از اینکه نه به اختیار خود به دنیا آمدهایم و نه به اختیار خود از این دنیا میرویم بسیار فلجکننده است. فی المثل من نمیدانم که تولد تو را میu200eبینم یا

فرزند عزیزمهنگامی که مرگ زندگی ما را میدزدد، نشان میدهد که مالک چهایم: هیچچیز! ما مالک بدنمان، افکارمان، زندگیمان و عزیزانمان به نظر میرسیم تا اینکه در آخرین نفس درمییابیم که این مالکیت توهمی بیش نیست. تنها فقدانِ نعمت است که پیش از مرگ تو را به این مهم آگاه میسازد. باقی بقایت، جانم فدایت

دو هفته پیش اتوبوس دانشجوهای علوم تحقیقات تصادف کرد؛ چند دانشجو مردند، همه ناراحت شدند و اعتراض کردند. هفته بعدش فیلم جکیچان در شبکه کیش پخش شد؛ مدیرکل سیمای کیش برکنار شد؛ همه خندیدند و همه چیز را فراموش کردند. آدمیزاد خیلی زودتر از آن چیزی که تصور میکنیم عادت میکند و شکل میگیرد. ما فقط اندکی از شا...

اگر یک روز تلخ و دردناک را پشت سر گذاشته باشم، عذابآورترین قستمش صبح فردای همان روز است. هوشیاری اولین لحظات بعد از یک خواب عمیق که حقیقت را بر سرم میکوبد و شیرینی پنهان شدن پشت دیوارهای عالم خواب را تلخ میکند. در این حالت با دو احساس متناقض رو به رو میشوم؛ این که بخوابم و غرق رویاهای انکاری شوم، یا...

چند ساعت از مراسم ختم آقای عین گذشته. بعد از تحمل سالها زندگی پر از بیماری و رنج، با اطمینان میشود گفت که امشب بعد از مدتهای طولانی طعم خواب راحت را چشید. روی دیگر سکه شاید اینطور میشد که اصلا فرد

خیلی سال پیش تقریبا در هیچ کجای ایران فرد معتاد به مواد مخدر جایگاهی نداشت و این افراد همیشه از طرف خانواده و جامعه طرد میشدند؛ اما همهی ما از چند سال پیش بسیار میشنویم که میگویند اعتیاد یک بیماری است، باید با فرد معتاد انساندوستانه رفتار کرد و خدمات درمانی را در اختیارش گذاشت. خوشبختانه اختلالات مر...

یکی از ویژگیهای جالب کتابهای پزشکی و روانشناسی این است که با هر پاراگرافش شما را به یاد بدبختیهایتان میاندازد. یعنی امکان ندارد صفحهای را بخوانید و شما را به فکر فرو نبرد که برای مثال عجب تربیت افتضاحی داشتهام! یا چقدر فلان بیماری نادر در من نمود دارد. همین حالت را زمانی تصور کنید که در مورد افسردگی...

به مسألهای فکر میکردم که شاید خیلی بدیهی باشد، اما در هر حال به نظر من کاربرهای شبکههای اجتماعی یک ارتباط دوسویه با این فضا دارند که به طور خاص این ارتباط تأثیر زیادی بر ادراک فرد از خودش میگذارد. همه میدانیم که بسیاری از افراد در جستجوی توجه و تأیید مثبت اطرافیان خودشان هستند و شبکههای اجتماعی راهی...

عطرش رو این بار به یک سمت بالشم نزدم، به صورتم زدم تا هر طرف که سرم میچرخه بوی تنش بیاد.

شاملو شاعر بود و «آيدا در آينه» رو نوشت، ولى من كه بلد نيستم شعر بگم، فقط يه موبايل دارم كه باهاش عكس میگیرم و اونم چند ساله که عوض نکردم! اما خب خوب بلدم چطور قابهای مهم زندگیم رو پیدا کنم، طوری که حتی شاملو هم اگه بود دلش میخواست یه موبایل مثل مال من داشته باشه.

اگه روزى خواستيد بريد كافه لـميز پيشنهاد میکنم حتما با يه آدم زشت بريد، چون اگه طرف مقابل زيبا باشه محدودیت تايم اونجا رو فراموش میکنید تا اونجا که مدیرش مجبور میشه پرتتون کنه بیرون.

چه بیتابانه میخواهمتای دوریات آزمون تلخ زندهبهگوری،چه بیتابانه تو را طلب میکنم!بر پشتِ سمندیگویینو زینکه قرارش نیست.«و فاصلهتجربهای بیهوده است.»بوی پیرهنت،اینجاو اکنون.کوهها در فاصلهسردند.دستدر کوچه و بسترحضورِ مأنوس دست تو را میجوید.و به راه اندیشیدن،یأس رارج میزند.بینجوایِ انگشتانتفقط.

از خونه که اومدنم بیرون باهاش تماس گرفتم. چترم رو باز کردم چون بارون تندی میومد. صحبتمون که تموم شد هوا آفتابی شده بود اما من هنوزم چتر رو بالای سرم گرفته بودم.