حاشیه مهمتر از متن

اگر یک روز تلخ و دردناک را پشت سر گذاشته باشم، عذابآورترین قستمش صبح فردای همان روز است. هوشیاری اولین لحظات بعد از یک خواب عمیق که حقیقت را بر سرم میکوبد و شیرینی پنهان شدن پشت دیوارهای عالم خواب را تلخ میکند. در این حالت با دو احساس متناقض رو به رو میشوم؛ این که بخوابم و غرق رویاهای انکاری شوم، یا نخوابم و تا جای ممکن تلخی هوشیاری بعد از فراموشی را به تأخیر بیاندازم، هر چند که از آن گریزی نیست.