خانهی دوست همینجاست

اصلا شما جاى من، اگر يک روز در بالکن خونهی مادربزرگ من باشيد و حرکت سریع ابرها را ببینید، باز هم دلتان میخواهد که برگرديد به اين شهر دود گرفته؟ شما جاى من، اگر یک شب در اين بالكن شام بخوريد و بعدش هم در باغچه سيبزمینی زغالى درست كنيد و آخر شب هم همانجا زير نور ستارهها بخوابید، باز هم شام خوردن و خوابیدن در خانههای سربسته بهتان ميچسبد؟ شما جاى من، اگر اينجا ايستاده باشيد، همزمان صداى بازى بچهها از كوچه بياید و يک نسيم خنک هم به صورتتان بخورد، دلتان نمیخواهد که تا ابد به آسمانش خيره شويد؟ #دلتنگی